Nga Prof.Dr. Xhavit LIPAJ
Nuk ishte datë
Ishte një defekt në arsyen e kohës,
një numër që u shtir si kufi,
por u soll si humnerë.
Dita erdhi pa ardhur.
Ora nuk mati asgjë,
veç sa e mbajti frymën pezull
midis dy asgjësive që s’u njohën kurrë.
Gjithçka kishte formë,
por asgjë nuk kishte qëllim.
Fjalët rrotulloheshin rreth vetes, si planete pa gravitet, dhe kuptimi, ishte një shenjë trafiku
e kthyer nga ana e padukshme.
Njeriu qëndronte në qendër
pa qenë aty.
Trupi i tij ishte dëshmi,
mendimi, alibi.
Ai ekzistonte si gabim
që nuk kërkonte korrigjim.
16 dhjetori i një viti
nuk ndodhi në kalendar, por në një çarje
ku kujtesa harroi veten, dhe e vërteta u bë shumë e rëndë, për t’u quajtur e tillë.
Atë ditë,
pyetjet u lodhën nga përgjigjet,
dhe përgjigjet u shndërruan
në heshtje që pretendonin urtësi.
Koha u ul në gjunjë,
jo për t’u lutur,
por se nuk dinte më
në cilin drejtim të binte.
Në fund, asgjë nuk përfundoi.
Vetëm një ndjenjë mbeti e varur, si një dritë e fikur që ende ndriçon, për ata që guxojnë
ta shohin errësirën, pa emër.
16 dhjetori i një viti,
një ditë që nuk kërkon të kuptohet,
por të mbijetojë
brenda atij që mendon
se e ka kuptuar veten.
Vetëm kėshtu …
Dhjetor, 2025
