Nga Sahit MUJA, SHBA
Ka momente në histori kur kombet thirren jo thjesht për të vëzhguar të ardhmen, por për të ndihmuar në formësimin e saj. Aspirata e Kosovës për t’u anëtarësuar në NATO është një nga momentet përcaktuese, një kauzë e rrënjosur në paqe, e forcuar nga sakrifica dhe e udhëhequr nga një vizion i një bote më të sigurt dhe më të begatë.
Kosova nuk po kërkon privilegje, po kërkon vendin e saj të duhur në mesin e kombeve demokratike që qëndrojnë të bashkuar në mbrojtje të lirisë, dinjitetit njerëzor, dhe stabilitetit ndërkombëtar. Populli i Kosovës ka udhëtuar në një rrugë të jashtëzakonshme, nga shtypja dhe lufta në demokraci dhe shpresë, nga shkatërrimi në rindërtim, nga pasiguria në bërjen e një prej shoqërive më të sigurta dhe pro perëndimore në botë.
Historia e Kosovës është testament i qëndrueshmërisë së shpirtit njerëzor. Një popull që duroi persekutimin, spastrimin etnik dhe vuajtjen e jashtëzakonshme zgjodhi jo hakmarrjen, por pajtimin; jo izolimin, por partneritetin; jo urrejtjen, por shpresën. Pak vende kanë treguar një vendosmëri të tillë për të ndërtuar institucione demokratike, për të mbajtur shtetin e së drejtës, për të mbrojtur të drejtat e njeriut dhe për të përqafuar vlerat e komunitetit euroatlantik.
Sot, Kosova qëndron si fener stabiliteti në një rajon dikur sinonim i konfliktit. Brezi i saj i ri është ndër popullatat më dinamike, më të arsimuara dhe më pro demokratike në Evropë. Institucionet e saj vazhdojnë të piqen, ekonomia e saj vazhdon të rritet dhe angazhimi i saj për paqe mbetet i palëkundur.
Çështja strategjike për anëtarësimin e Kosovës në NATO është detyruese. Një Kosovë e sigurt kontribuon për një Ballkan të sigurt. Një Ballkan i sigurt kontribuon në një Evropë të sigurt. Dhe një Evropë e sigurt kontribuon në një botë më të qëndrueshme dhe më të begatë. NATO ka qenë gjithmonë më shumë se një aleancë ushtarake; është një bashkësi kombesh të bashkuara nga vlerat e përbashkëta, respekti i ndërsjellë dhe angazhimi i përbashkët për ruajtjen e paqes. Kosova vazhdimisht ka demonstruar se i përqafon këto parime jo vetëm me fjalë, por me vepra.
Forcat e sigurisë së Kosovës kanë fituar respekt për profesionalizmin, disiplinën dhe përkushtimin e tyre. Burrat dhe gratë që i shërbejnë kombit të tyre e bëjnë këtë me nder dhe angazhim të thellë në parimet e demokracisë dhe sigurisë kolektive. Ata qëndrojnë të gatshëm të kontribuojnë në misionin e NATO-s për mbrojtjen e paqes dhe mbrojtjen e brezave të ardhshëm nga tragjeditë e luftës.
Historia na kujton se Ballkani ka qenë shpesh një udhëkryq civilizimesh dhe, herë pas here, një pikë konflikti. Dy luftëra botërore dolën nga tensionet në këtë rajon, duke lënë shenja nëpër kontinente. Megjithatë historia mëson gjithashtu se lidershipi vizionar dhe bashkëpunimi ndërkombëtar mund të transformojnë vendet dikur të ndara nga konflikti në shtylla paqeje. Përfshirja e Kosovës në NATO do të përfaqësonte edhe një fitore të madhe për diplomacinë, stabilitetin dhe bashkëpunimin ndërkombëtar.
Anëtarësimi i Kosovës në NATO do t’i dërgonte një mesazh të fuqishëm botës: se demokracia shpërblehet, se paqja mbrohet dhe se kombet e përkushtuara për liri nuk do të qëndrojnë kurrë vetëm. Do të tregonte se bashkësia ndërkombëtare mbetet e përkushtuar ndaj parimeve të drejtësisë, sovranitetit dhe sigurisë kolektive që kanë ndihmuar në ruajtjen e paqes në Evropë për breza të tërë.
Kjo nuk është thjesht një çështje e gjeopolitikës; është një çështje vlerash. Bëhet fjalë për mbështetjen e një kombi që beson në liri, përqafon demokracinë, respekton të drejtat e njeriut dhe përpiqet të kontribuojë pozitivisht në komunitetin ndërkombëtar. Bëhet fjalë për sigurimin që brezat e ardhshëm të trashëgojnë një rajon të përcaktuar jo nga ndarja dhe konflikti, por nga bashkëpunimi, mundësia dhe prosperiteti i përbashkët.
Populli i Kosovës e ka dëshmuar qëndrueshmërinë e tij. Ata e kanë dëshmuar përkushtimin e tyre ndaj demokracisë. Ata kanë dëshmuar përkushtimin e tyre për paqe. Ata kanë dëshmuar gatishmërinë për të qëndruar sup më sup me kombet e botës demokratike.
Vizioni është i qartë: një Ballkan i bashkuar nga bashkëpunimi dhe jo nga konflikti; një Evropë e forcuar nga stabiliteti dhe jo pasiguria; një botë ku mbrohet liria, ruhet paqja dhe demokracia vazhdon të lulëzojë.
Rruga përpara është njësoj e qartë.
Kosova e ka vendin në NATO.
Për paqe.
Për sigurinë.
Për demokraci.
Për stabilitet.
Për brezat e ardhshëm.
Për një Evropë më të fortë dhe një botë më të sigurt.
Kosova le të zërë vendin e saj brenda Aleancës së kombeve të lira dhe të ndihmojë në ndërtimin e një të ardhmeje ku triumfi i paqes është më i madh se kujtesa e luftës, ku bashkëpunimi është më i fortë se ndarja, dhe ku vlerat e lirisë, dinjitetit dhe demokracisë vazhdojnë të shkëlqejnë si fener i shpresë për gjithë njerëzimin.
