Përgatiti: Dashnim HEBIBI
Kur një mik arrin sukses, gëzohesh për të. Por kur sheh se edhe fëmijët e tij po ecin me dinjitet, dije dhe përkushtim drejt ëndrrave të tyre, gëzimi bëhet edhe më i madh. Ky është gëzimi që sot e ndaj me mikun tim, Bejtë Topanica, dhe familjen e tij. Ka lajme që nuk janë thjesht informacione për t’u lexuar, por janë lajme që të prekin shpirtin, të japin shpresë dhe të rikthejnë besimin se puna, edukata, familja dhe vlerat njerëzore vazhdojnë të japin fryte. Një lajm i tillë është suksesi i Lejla Zubakut, vajzës së mikut tim, Mumin Zubaku, të cilin të gjithë e njohin me emrin e dashur dhe të respektuar Bejtë Topanica. Lejla është diplomuar në Akademinë Policore të Kosovës, duke u bërë vajza e parë police nga Topanica. Një arritje që meriton më shumë sesa një urim të zakonshëm. Është një sukses që e gëzon familjen, por edhe një fshat të tërë, mërgatën e tij dhe të gjithë ata që besojnë në barazinë, edukimin dhe fuqizimin e vajzave shqiptare.
Topanica, një vend ku fjala, besa dhe puna kanë peshë
Topanica, fshat i Komunës së Kamenicës, në kufi me Bujanocin (Luginën e Preshevës), është një vend që nuk njihet vetëm për pozitën e tij gjeografike, por mbi të gjitha për njerëzit, traditën dhe mënyrën se si ka ditur ta ruajë frymën e bashkësisë. Ata që e kanë vizituar e dinë se për çfarë vendi bëhet fjalë. Topanica të lë përshtypjen e një vendbanimi ku pastërtia, rregulli, solidariteti dhe mikpritja janë pjesë e jetës së përditshme. Aty gjen njerëz me moral, me besë, me dashuri për vendlindjen dhe me një ndjenjë të veçantë përgjegjësie ndaj njëri-tjetrit. Është një vend ku njerëzit njihen, respektohen dhe, në shumë raste, jetojnë si një familje e madhe. Nuk është e rastësishme që Topanica përmendet me respekt edhe nga shqiptarët që jetojnë larg saj. Një meritë të veçantë për këtë imazh e ka edhe mërgata e këtij fshati. Topanicasit që jetojnë në Zvicër dhe në vende të tjera të Evropës kanë dëshmuar se lidhja me vendlindjen nuk matet vetëm me fjalë, por me vepra konkrete. Ata kanë ruajtur unitetin, kanë kontribuar në zhvillimin e fshatit dhe kanë treguar se largësia nuk e dobëson dashurinë për vendin ku ke lindur. Përkundrazi, në rastin e tyre, mërgata është bërë një forcë e rëndësishme e përparimit. Pastërtia e rrugëve, ndriçimi, shkolla, varrezat dhe oda e fshatit janë dëshmi të një përkushtimi që meriton të vlerësohet. Topanica në shumë aspekte të jep përshtypjen e një vendbanimi që ka marrë me vete kulturën e organizimit dhe standardet e vendeve perëndimore, pa i harruar rrënjët e veta.
Bejtë Topanica, njeriu që e ka vendlindjen në zemër
Kur flasim për njerëzit që kanë dhënë kontribut për Topanicën, një emër që nuk mund të anashkalohet është Bejtë Topanica, emri me të cilin e njohin pothuajse të gjithë. Bejta është një njeri i qetë, familjar, i matur në komunikim dhe i lidhur fort me vlerat e traditës. Ai nuk është nga ata njerëz që kërkojnë vëmendje për çdo gjë që bëjnë. Përkundrazi, është nga ata që punojnë, angazhohen dhe kujdesen, sepse e ndiejnë se vendlindja ka nevojë për ta. Përkushtimi i tij ndaj Topanicës është i veçantë. Ai kujdeset për fshatin sikur të ishte oborri i shtëpisë së vet. Mban kontakte me bashkëfshatarët, me familjet që jetojnë në mërgim dhe me njerëz të profileve të ndryshme, duke u përpjekur që askush të mos mbetet jashtë interesit të përbashkët. Për një njeri të tillë, Topanica nuk është vetëm vendlindje. Është kujtim, përgjegjësi, identitet dhe amanet. Mendoj se njerëzve si Bejta u kushtohet jo vetëm një shkrim, por edhe një libër i veçantë. Sepse puna e tyre nuk matet me një fotografi apo me një postim në rrjetet sociale. Ajo matet me gjurmët që lënë në komunitet, me besimin që fitojnë te njerëzit dhe me kontributin që mbetet edhe pas shumë vitesh. Dhe sot, jeta po ia kthen një pjesë të gëzimit që ai vetë ua ka dëshiruar gjithmonë të tjerëve.
Lejla Zubaku, uniforma që simbolizon krenarinë dhe përgjegjësinë
Suksesi i vajzës së tij ka një domethënie të veçantë. Lejla nuk është diplomuar thjesht në një akademi. Ajo ka përmbushur një ëndërr, ka hapur një rrugë të re dhe ka shkruar një faqe të rëndësishme për vajzat e Topanicës. Të bëhesh pjesë e Policisë së Kosovës do të thotë të marrësh përsipër një përgjegjësi të madhe: të shërbesh për qytetarët, të mbrosh rendin dhe ligjin dhe të jesh në shërbim të shtetit. Për një familje shqiptare, uniforma e Policisë së Kosovës ka edhe një simbolikë të veçantë. Ajo përfaqëson një institucion të shtetit për të cilin breza të tërë shqiptarësh kanë sakrifikuar, kanë ëndërruar dhe kanë punuar. Është e kuptueshme që për Bejtën ky sukses ka një peshë edhe më të madhe emocionale. Ai kishte ëndërruar ta shihte vajzën e tij me uniformën e shtetit të Kosovës. Sot, ajo ëndërr është bërë realitet. Por ky sukses përcjell edhe një mesazh shumë më të gjerë shoqëror: vajzat shqiptare duhet të kenë mundësi të barabarta për të studiuar, për të zgjedhur profesionin e tyre dhe për të shërbyer në çdo institucion të shtetit. Një shoqëri që i edukon, i mbështet dhe i vlerëson vajzat e saj, është një shoqëri që ndërton të ardhmen mbi themele të shëndosha. Lejla është shembull se guximi, përkushtimi dhe puna nuk njohin kufij. Suksesi i saj mund të jetë frymëzim për shumë vajza të tjera nga Topanica, Kamenica, Lugina e Preshevës dhe të gjitha trevat shqiptare.
Gëzimi i një babai është gëzimi i një komuniteti
Këto ditë kontaktuam Bejtë Topanicën për ta uruar për suksesin e vajzës së tij. Gëzimi i tij ishte i madh dhe i sinqertë. Në bisedën tonë, ai shprehu lumturinë që Lejla kishte arritur këtë objektiv dhe theksoi se dëshira e tij është që vajza të shërbejë në interes të shtetit dhe të çdo qytetari. Kjo përgjigje e një babai flet shumë. Ai nuk e sheh suksesin e vajzës vetëm si krenari familjare, por si një përgjegjësi ndaj shoqërisë. Nuk kërkon privilegj për të, por shërbim. Nuk flet për një uniformë si dekor, por për një detyrë që kërkon ndershmëri, profesionalizëm dhe përkushtim. Edhe Shoqata Topanica në Zvicër e ka ndarë këtë gëzim përmes rrjeteve sociale, duke e vlerësuar arritjen e Lejlës si një sukses të të gjithë fshatit. Kjo tregon se lidhjet mes vendlindjes dhe mërgatës janë ende të forta. Kur një vajzë nga Topanica arrin sukses, lajmi nuk mbetet vetëm brenda mureve të shtëpisë së saj. Ai udhëton deri në Zvicër, prek bashkëfshatarët, gëzon miqtë dhe bëhet pjesë e krenarisë së një komuniteti të tërë. Kështu ndërtohet një komunitet i shëndoshë: duke e ndarë gëzimin e tjetrit, duke i dhënë vlerë suksesit dhe duke e mbështetur gjeneratën e re.
Sukseset e fëmijëve janë pasuria më e madhe e prindërve
Ekziston një ndjenjë e veçantë kur dëgjon se një mik i yti ka arritur diçka të mirë në jetë. I uron shëndet, jetë të gjatë dhe suksese të tjera. Por ndjenja bëhet edhe më e madhe kur mëson se fëmijët e tij po ecin mirë, po diplomojnë, po ndërtojnë karrierën dhe po bëhen njerëz të dobishëm për shoqërinë. Në fund të fundit, çfarë mund të jetë më e bukur për një prind sesa të shohë se fëmijët e tij po i kthejnë në realitet ëndrrat që ai i ka ruajtur për vite me radhë? Bejta është njëri nga ata njerëz që ua dëshiron të mirën të gjithëve. Dhe, siç duket, edhe Zoti e ka gëzuar me këtë sukses të veçantë të vajzës së tij. Lejla sot është krenaria e familjes Zubaku, krenaria e Topanicës dhe një shembull i bukur për vajzat e reja shqiptare. Nesër, me punën dhe përkushtimin e saj, ajo do të ketë mundësinë ta dëshmojë se çfarë do të thotë të mbash me dinjitet uniformën e Policisë së Kosovës. Topanica po dëshmon se nuk është vetëm një vend me traditë, por edhe një vend që nxjerr gjenerata të reja të arsimuara, të guximshme dhe të gatshme për të kontribuar në shoqëri. Këto janë lajmet që duhet t’i ndajmë më shpesh. Lajmet për sukseset e fëmijëve tanë, për arritjet e të rinjve, për vajzat që thyejnë barriera dhe për familjet që me edukatë e përkushtim ndërtojnë të ardhmen. Sepse një komb nuk bëhet krenar vetëm nga historia që ka pasur, por edhe nga brezat që po rrit.
Urime, miku im Bejtë Topanica!
Urime për ty, për familjen tënde dhe veçanërisht për Lejlën. Uroj që uniformën e Policisë së Kosovës ta mbajë gjithmonë me nder, drejtësi, profesionalizëm dhe dashuri për qytetarët. Le të jetë ky vetëm fillimi i një karriere të gjatë e të suksesshme. Dhe një mesazh për Topanicën: vazhdoni të jeni unikë, të kujdeseni për njëri-tjetrin dhe të investoni te brezat e rinj. Sepse fshatrat nuk i bëjnë të mëdha vetëm ndërtesat, rrugët dhe ndriçimi, por mbi të gjitha njerëzit e tyre, vlerat që ruajnë dhe sukseset që prodhojnë. Kur një vajzë arrin sukses, nuk gëzohet vetëm familja e saj. Gëzohet një fshat, një mërgatë dhe një shoqëri e tërë.
