FIRENCE – Në zemër të Toskanës ka nisur një tjetër kapitull për ruajtjen e gjuhës dhe identitetit shqiptar. Komuniteti shqiptar në Firence ka çelur zyrtarisht vitin e dytë të shkollës së gjuhës shqipe, një nismë që po merr gjithnjë e më shumë formë dhe po shndërrohet në një pikë të rëndësishme të jetës kulturore të komunitetit.
Pas përvojës së vitit të parë, rikthimi në bankat e shkollës u prit me entuziazëm nga nxënësit, prindërit dhe mësuesit. Për fëmijët që kishin ndjekur mësimet gjatë vitit të kaluar, dita e parë ishte një rikthim te shokët, shoqet dhe ambienti ku shqipja dëgjohet, mësohet dhe kultivohet. Ndërsa për nxënësit e rinj, kjo ditë shënoi fillimin e një udhëtimi të ri me gjuhën e prindërve dhe të të parëve të tyre.
Një zhvillim i rëndësishëm për vitin e dytë është edhe zgjerimi i trupës pedagogjike me dy mësuese të reja, duke dëshmuar rritjen e interesimit dhe organizimit të kësaj shkolle.
Mësimi nuk kufizohet vetëm te alfabeti, gramatika apo pasurimi i fjalorit. Klasa e shqipes në Firence synon të jetë edhe një hapësirë ku fëmijët njohin më nga afër historinë, traditat dhe kulturën shqiptare, duke forcuar lidhjen me rrënjët e tyre.
Për fëmijët shqiptarë që rriten në Itali, ruajtja e gjuhës amtare përbën një sfidë të veçantë. Italishtja është gjuha e shkollës dhe e jetës së përditshme, ndërsa shqipja kërkon përkushtim të vazhdueshëm nga familja dhe komuniteti që të mbetet gjuhë e gjallë.
Pikërisht për këtë arsye, shkolla shqipe në Firence synon të krijojë një urë të qëndrueshme mes brezave. Përmes gjuhës, fëmijët mund të komunikojnë më natyrshëm me gjyshërit dhe të afërmit, të njohin historinë familjare dhe të ruajnë një pjesë të rëndësishme të identitetit të tyre.
Në këtë mision, prindërit, mësuesit dhe komuniteti kanë një rol të përbashkët. Gjuha nuk ruhet vetëm përmes orëve mësimore, por edhe përmes përdorimit të saj në familje, në aktivitetet kulturore dhe në jetën e përditshme.
Në Firencën e pasur me histori dhe kulturë, zëri i gjuhës shqipe po gjen hapësirën e vet. Viti i dytë i kësaj shkolle është një tjetër dëshmi se mërgata shqiptare vazhdon të investojë në brezat e rinj dhe në ruajtjen e trashëgimisë.
Për Shoqatën Kulturore Shqiptare “Adriatiku” në Firence, kjo nismë përfaqëson një angazhim të drejtpërdrejtë për ruajtjen dhe përcjelljen e gjuhës shqipe te brezat e rinj.
Dhe mbi të gjitha, mes librave, abetareve, fletoreve dhe zërave të fëmijëve, përcillet një mesazh i thjeshtë, por i rëndësishëm: një gjuhë që mësohet nga fëmijët është një gjuhë që vazhdon të jetojë./GTema
Nga Shoqata Kulturore Shqiptare “Adriatiku”, Firence
Zoge Idrizi Loshi
