Nga Saranda Tereza Bruno
Një ditë kur pesha e heshtjes peshon
do të jetë më e lehtë se frika,
Do t’i kthesh sytë nga e djeshmja
Do të shohësh muret,
netët pa përgjigje,
dyert janë mbyllur
dhe fshehurazi luteshin lot.
Atëherë shpirti yt do të thotë, i qetësuar:
“Një ditë do të dukesh prapa si Moisiu”
dhe do thoni ju, ku nuk kishte rrugëdalje,
Zoti ka bërë një rrugë për mua »
Ai shteg nuk dukej,
por atij iu premtua.
Ai po ecte me besim të zhveshur,
përmes rënies, përmes pritjes.
Zoti eci para teje
kur mendove se ishe i vetmuar,
E hapi detin
në momentin e saktë kur ishe gati të hiqje dorë.
Dhe sot, qëndroj,
më në fund e kupton :
ajo që dukej se ishte fundi
ishte një fillim i shenjtë.
Aarau 04/01/2026
