Nga Dashnim HEBIBI
Cyrih, 11 qershor 2026 – Në një kohë kur shpeshherë jemi mësuar të lexojmë lajme që na zhgënjejnë, është kënaqësi e veçantë të ndajmë histori që rikthejnë besimin tek njeriu, tek profesioni dhe tek vlerat që duhet ta karakterizojnë një shoqëri të shëndoshë. Ky është një rast që meriton të bëhet publik jo vetëm për personat e përfshirë, por edhe si një mesazh i fuqishëm se në Kosovë kemi mjekë të shkëlqyer, profesionistë të përkushtuar dhe njerëz me shpirt të madh. Njëkohësisht, kjo histori dëshmon se ka ende personalitete publike që autoritetin dhe pozitën shtetërore nuk e shfrytëzojnë për privilegje personale, por e ushtrojnë detyrën me përulësi, dinjitet dhe respekt ndaj institucioneve.
Shefi i Misionit Konsullor të Republikës së Kosovës në Cyrih, Vigan Berisha, është një emër i njohur pothuajse për çdo mërgimtar shqiptar në Zvicër. Që nga dita e parë e marrjes së detyrës, ai ka qenë pranë bashkatdhetarëve, duke realizuar takime të shumta, duke marrë pjesë në manifestime të ndryshme të mërgatës dhe duke ofruar, së bashku me stafin e tij, shërbime të shpejta, profesionale dhe me një modesti që vlerësohet nga të gjithë. Prej disa kohësh, nëna e tij nuk gëzon shëndet të mirë. Së bashku me familjarët, ai e kishte dërguar për trajtim në Spitalin e Gjilanit. Si çdo pacient tjetër, ajo iu nënshtrua kontrolleve dhe trajtimit të nevojshëm mjekësor. Ajo që e bën të veçantë këtë histori është fakti se Vigan Berisha në asnjë moment nuk e ka përdorur pozitën e tij për të kërkuar trajtim të veçantë apo për të ushtruar ndikim mbi personelin mjekësor.
Mjeku që u kujdes për nënën e tij nuk e dinte se kishte përballë familjen e një diplomati dhe përfaqësuesi të shtetit të Kosovës në Zvicër. Ai e kreu detyrën e tij ashtu siç duhet ta kryejë çdo profesionist: me përkushtim, përgjegjësi dhe humanizëm.
Ky mjek ishte Dr. Besim Guda, një nga personalitetet më të njohura të mjekësisë kosovare dhe një emër i respektuar në fushën e kardiologjisë. I lindur më 20 shkurt 1967 në Karaçevë të Poshtme të Kamenicës, ai ka ndërtuar një karrierë të gjatë dhe të suksesshme në shërbim të shëndetit të qytetarëve. Fakultetin e Mjekësisë e përfundoi në Prishtinë, ndërsa specializimin në Mjekësinë e Brendshme e kreu në universitetet e Prishtinës dhe Beogradit. Përgjatë viteve, Dr. Guda ka ndjekur trajnime të shumta profesionale brenda dhe jashtë vendit, përfshirë edhe një stazh në Universitetin e Vjenës. Ai ka qenë pjesëmarrës në shumë seminare, simpoziume dhe kongrese shkencore evropiane, duke sjellë përvoja dhe njohuri bashkëkohore në trajtimin e pacientëve në Kosovë. Përveç punës si kardiolog, ai ka ushtruar edhe detyrën e Drejtorit të Përgjithshëm të Spitalit të Gjilanit, duke lënë gjurmë në organizimin dhe avancimin e shërbimeve shëndetësore.
Por në këtë histori nuk flasin titujt, funksionet apo karriera e tij. Flet njeriu dhe mjeku. Flet profesionalizmi që nuk bën dallime mes njerëzve dhe humanizmi që e sheh çdo pacient me të njëjtin përkushtim.
Pas trajtimit, Vigan Berisha mbeti i kënaqur me kujdesin dhe profesionalizmin e treguar ndaj nënës së tij. Mirëpo historia nuk përfundon këtu. Pak kohë më vonë, përmes një publikimi në rrjetet sociale, ai mësoi se Dr. Besim Guda ndodhej për vizitë në Zvicër. Menjëherë e kontaktoi dhe i propozoi të takoheshin për një kafe. Mjeku mbeti i habitur. Ai e kishte njohur vetëm si djalin e pacientes që kishte trajtuar në Gjilan dhe nuk kishte dijeni për funksionin e tij shtetëror. Takimi u zhvillua në Cyrih, pas përfundimit të orarit të punës së shefit të konsullatës. Gjatë bisedës, Dr. Guda kuptoi se personi që kishte përballë ishte Shefi i Misionit Konsullor të Republikës së Kosovës në Zvicër.
Pikërisht këtu qëndron madhështia e këtij rrëfimi.
Në një kohë kur shumë njerëz përpiqen ta përdorin pozitën për favore personale, Vigan Berisha zgjodhi rrugën e respektit ndaj profesionit dhe etikës. As kur bëhej fjalë për nënën e tij, njeriun më të dashur në jetë, ai nuk ndjeu nevojën të prezantohej me funksionin që mban. Ai besoi te puna e mjekut, te profesionalizmi i institucionit dhe te sistemi shëndetësor.
Më vonë, i prekur nga ky gjest njerëzor, Dr. Besim Guda shkroi në rrjetet sociale:
“Njerëz që nuk harrojnë!
“Para disa muajve në njësinë koronare të Spitalit të Përgjithshëm të Gjilanit trajtuam një zonjë nga Vitia. Atë e shoqëronte djali i saj, i cili na u prezantua si Vigan Berisha. Më vonë mësova se Vigani qenka konzul i Kosovës në Zvicër. Nga një postim i imi, ai kishte kuptuar se unë ndodhem në Zvicër dhe më kontaktoi të pimë një kafe bashkë. Gjatë kafesë së përbashkët, Vigani shprehu falënderimet e veta dhe të familjes për kujdesin që kemi treguar në trajtimin e nënës së tij. Ky respekt i tij më bëri të ndihem shumë krenar dhe i motivuar për punën që po e bëjmë. Respekt, Vigan!”
Këto fjalë janë emocionuese dhe flasin më shumë se çdo koment tjetër. Ato tregojnë se respekti, mirënjohja dhe njerëzorja vazhdojnë të jenë vlera që i japin kuptim çdo profesioni. Kjo histori nuk është vetëm një falënderim për një mjek apo një vlerësim për një diplomat. Është një shembull i bukur se si duhet të funksionojë shoqëria jonë: kur mjeku e kryen detyrën me ndërgjegje, kur zyrtari publik e respekton profesionin e tjetrit dhe kur mirënjohja shprehet pa interes e pa bujë. Prandaj, ky është një rast që duhet ta njohë opinioni publik. Një dëshmi se në Kosovë kemi mjekë të mirë, profesionistë të zotë dhe njerëz me shpirt të bardhë. Një dëshmi se kemi edhe personalitete shtetërore që dinë të ndajnë detyrën nga interesi personal dhe që me sjelljen e tyre nderojnë institucionin që përfaqësojnë. Në fund, fituesi më i madh i kësaj historie është njerëzorja. Kur një mjek e kryen detyrën pa pyetur se kush është pacienti dhe kur një zyrtar i lartë e falënderon atë pa e përdorur pozitën e tij, atëherë kemi të bëjmë me vlera të vërteta. Dhe kur triumfon njerëzorja, triumfon edhe shpresa se shoqëria jonë po ecën në drejtimin e duhur. Dhe kur zemra fiton, fiton njeriu. Kur fiton njeriu, fiton shoqëria. E kur triumfon njerëzorja, lind shpresa se ende kemi arsye të besojmë në të mirën. Në fund, kjo nuk është thjesht një histori për një mjek dhe një diplomat. Është një histori për vlerat që e mbajnë gjallë një shoqëri. Është historia e një mjeku që e ushtroi profesionin me ndërgjegje, pa pyetur se kush ishte pacienti, dhe e një zyrtari shtetëror që e shprehu mirënjohjen pa e vënë asnjëherë pozitën para njerëzores. Në një botë ku shpesh zhurma mbulon vlerën, këto gjeste të heshtura ndriçojnë më fort se çdo titull. Ato na kujtojnë se njeriu bëhet i madh jo nga posti që mban, por nga respekti që jep; jo nga autoriteti që ka, por nga përulësia me të cilën e ushtron atë. Dhe kur zemra fiton, fiton njeriu. Kur fiton njeriu, fiton shoqëria. E kur triumfon njerëzorja, lind shpresa se ende kemi arsye të besojmë në të mirën.
(Foto nga Dr.Besim Guda)
