Nga: Dashnim HEBIBI

Nëntë vjet pa Dr. Bajram Rexhepin – kujtimi i një burri shteti që i shërbeu Kosovës

Sot, më 21 gusht 2026, bëhen nëntë vjet nga ndarja nga jeta e Dr. Bajram Rexhepit, ish-kryeministrit të parë të Kosovës së pasluftës, mjekut, humanistit, luftëtarit të lirisë dhe burrështetasit që la gjurmë të thella në historinë e re të vendit tonë. Nëntë vite kanë kaluar nga ajo ditë e rëndë e 21 gushtit 2017, kur Kosova humbi një nga figurat e saj më të respektuara. Por koha, sado që kalon, nuk mund ta zbehë kujtimin për një njeri që jetën e tij ia kushtoi shërbimit ndaj njerëzve dhe vendit. Dr. Bajram Rexhepi lindi më 3 qershor 1954 në Mitrovicë. Ishte mjek me profesion dhe kirurg me përvojë, i diplomuar në Fakultetin e Mjekësisë të Universitetit të Prishtinës në vitin 1979, ndërsa studimet pasuniversitare i përfundoi në Zagreb më 1985. Për vite me radhë punoi si kirurg i përgjithshëm dhe specialist i endoskopisë në Spitalin Rajonal të Mitrovicës.

Por jeta e tij nuk u kufizua vetëm në sallën e operacionit.

Kur Kosovës i erdhi koha më e vështirë, kur populli po përballej me luftën, dhunën dhe dëbimin, Dr. Rexhepi zgjodhi të mos qëndronte mënjanë. Gjatë luftës së viteve 1998–1999, ai iu bashkua Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës dhe kaloi muaj në male, duke shërbyer si mjek në Zonën Operative të Shalës. Ai e mori profesionin e mjekut atje ku kishte më së shumti nevojë për të – në mes të luftës, në shërbim të jetës dhe të lirisë. Pas luftës, Kosova kishte nevojë për njerëz të matur, të përgjegjshëm dhe të përkushtuar për ndërtimin e institucioneve. Dhe Dr. Bajram Rexhepi ishte njëri prej tyre. Ai shërbeu si drejtues i Mitrovicës dhe më pas, më 4 mars 2002, u zgjodh Kryeministri i parë i institucioneve të përkohshme vetëqeverisëse të Kosovës, në një nga periudhat më të ndjeshme të historisë së vendit. Ishte një detyrë e jashtëzakonshme dhe një përgjegjësi e madhe. Kosova sapo kishte dalë nga lufta, institucionet po ndërtoheshin, plagët e luftës ishin ende të freskëta dhe e ardhmja ishte e mbushur me shumë pasiguri. Në atë kohë, Dr. Rexhepi u shqua për qetësinë, maturinë dhe gjuhën e tij të arsyeshme. Nuk ishte njeri i zhurmës dhe i spektaklit politik. Ishte njeri i punës, i fjalës së matur dhe i përgjegjësisë.

Një kujtim personal që koha nuk e fshin

Për mua, kujtimi për Dr. Bajram Rexhepin nuk është vetëm një kapitull i historisë politike të Kosovës. Është edhe një kujtim personal, një takim që ka mbetur thellë në kujtesën time. Më 11 qershor 2002, në Cyrih, pata rastin ta intervistoja Dr. Bajram Rexhepin për gazetën kombëtare “Bota sot”. Ishte një nga intervistat e para të tij si kryeministër. Atë ditë, ne të dy u shfaqëm dorë për dore në faqen e parë të gazetës – një fotografi dhe një moment që sot, pas kaq shumë vitesh, marrin një vlerë të veçantë emocionale.

E kujtoj Dr. Rexhepin të qetë, të buzëqeshur dhe jashtëzakonisht njerëzor.

Kur i tregova se isha redaktor i rubrikës Diaspora dhe se vija nga Lugina e Preshevës, ai më priti me një respekt të veçantë. Nuk kishte te ai asnjë distancë të panevojshme që mund ta krijojë posti i kryeministrit. Përkundrazi, fliste thjeshtë, dëgjonte me vëmendje dhe përgjigjej pa nxitim. Biseduam edhe për Luginën e Preshevës. Ai i njihte mirë sfidat dhe shqetësimet e shqiptarëve atje. Fjalët e tij atë ditë më lanë përshtypjen e një politikani që nuk e shihte Kosovën vetëm brenda kufijve të institucioneve, por e ndiente përgjegjësinë edhe për shqiptarët jashtë saj.

Ishte një takim i shkurtër në kohë, por i gjatë në kujtesë.

Sot, pas nëntë vitesh nga vdekja e tij, ai takim është kthyer në një nga kujtimet më të çmuara të jetës sime profesionale. Intervista jonë e asaj dite u bë më vonë pjesë edhe e librit tim “Intervista në tranzicion”, pjesa e II-të. Për mua, ajo nuk është thjesht një intervistë me një ish-kryeministër. Është një dëshmi e një kohe, e një njeriu dhe e një epoke që nuk do të përsëritet.

Mjek, luftëtar dhe burrështetas

Dr. Bajram Rexhepi ishte një personalitet që bashkoi tri dimensione të jashtëzakonshme të jetës: humanizmin e mjekut, guximin e luftëtarit dhe maturinë e burrështetasit. Si mjek, ai u shërbeu njerëzve. Si luftëtar, u vu në shërbim të lirisë. Si politikan dhe burrështetas, u vu në shërbim të shtetit. Më vonë, gjatë viteve 2010–2014, ai shërbeu edhe si Ministër i Punëve të Brendshme të Kosovës, duke mbajtur një tjetër përgjegjësi të rëndësishme në një periudhë me sfida të shumta për vendin. Dhe, ndoshta një nga tiparet më të veçanta të tij ishte pikërisht thjeshtësia. Pushtetin nuk e shihte si privilegj personal. E shihte si përgjegjësi. Në fund të jetës politike, ai iu kthye profesionit të tij të dashur – mjekësisë dhe kirurgjisë. Sikur të donte të mbyllte rrethin aty ku kishte nisur gjithçka: duke u shërbyer njerëzve.

Nëntë vite dhimbje, por edhe krenarie

Më 21 gusht 2017, Dr. Bajram Rexhepi ndërroi jetë në moshën 63-vjeçare në një spital në Turqi, pas një gjendjeje të rënduar shëndetësore.

Sot, nëntë vjet më pas, mungesa e tij ndihet ende. Por përtej dhimbjes së familjes, miqve dhe bashkëpunëtorëve të tij, mbetet krenaria për atë që ishte dhe për atë që bëri. Njerëz të tillë nuk mbahen mend vetëm për postet që kanë mbajtur. Mbahen mend për njeriun që kanë qenë. Dhe Dr. Bajram Rexhepi ishte një njeri që la gjurmë. Kosova e kujton si kryeministrin e parë të pasluftës. Mitrovica e kujton si birin e saj. Mjekët e kujtojnë si koleg dhe kirurg. Bashkëluftëtarët e kujtojnë si mjekun që qëndroi me ta në ditët më të vështira. Ndërsa ata që patën fatin ta takonin, e kujtojnë si një njeri të qetë, të respektueshëm dhe njerëzor.

Për mua, ai do të mbetet gjithmonë edhe ai njeri i qetë që më priti në Cyrih më 11 qershor 2002 dhe që, përtej postit të lartë që mbante, më foli me thjeshtësinë dhe respektin e një njeriu të madh.

Nëntë vjet pas ndarjes së tij nga jeta, kujtimi nuk është zbehur.

Përkundrazi. Sa më shumë kalon koha, aq më shumë kuptojmë vlerën e njerëzve që i shërbyen vendit pa bujë, pa zhurmë dhe pa e harruar kurrë njeriun e thjeshtë.

Ngushëllimet dhe respekti i përjetshëm për familjen, miqtë, bashkëpunëtorët dhe të gjithë ata që e njohën Dr. Bajram Rexhepin.

Kosova humbi një mjek.

Kosova humbi një luftëtar.

Kosova humbi një burrështetas.

Por kujtimi i tij nuk ka vdekur.

Lavdi jetës dhe veprës së Dr. Bajram Rexhepit!

Zoti e mëshiroftë dhe kujtimi i tij qoftë i përjetshëm.

Do ta kujtojmë për jetë të jetëve.