Në kuadër të Samiti i Diasporës, që mblodhi në Tiranë përfaqësues të shumtë të shqiptarëve nga mbarë bota, siç mëson helveticALForum.ch një nga takimet që la gjurmë të veçantë ishte ai mes Dr. sci. Dashnim Hebibit dhe veprimtarit të njohur Adem Osmani, i cili prej vitesh jeton dhe vepron në Zvicër.
Ky takim, përtej formalitetit të një aktiviteti mbarkombëtar, u shndërrua në një bashkëbisedim të sinqertë dhe reflektues mbi rolin, sfidat dhe potencialin e diasporës shqiptare në ditët e sotme. Adem Osmani u përshkrua si një personalitet i rrallë – një njeri i përkushtuar, i palodhur dhe i dëshmuar përmes veprave konkrete, më shumë sesa përmes fjalëve.
I njohur për natyrën e tij modeste dhe qëndrimin e përmbajtur publik, Osmani përfaqëson një kategori të veçantë të veprimtarëve: ata që nuk kërkojnë vëmendje, por që me punën e tyre të përditshme ndikojnë ndjeshëm në komunitet. Sipas Hebibit, ai është nga ata njerëz që nuk flasin shumë për veten, por që lënë gjurmë të qëndrueshme përmes angazhimit të vazhdueshëm për bashkëkombësit.
Gjatë diskutimit të zhvilluar në kuadër të samitit, të dy bashkëbiseduesit ndanë mendime të hapura mbi zhvillimet aktuale në diasporë. Ata theksuan se, ndonëse potenciali i shqiptarëve jashtë vendit është i madh dhe në rritje, shpeshherë ai nuk kanalizohet në mënyrën e duhur. Sipas tyre, mungesa e strukturave efikase dhe e një strategjie të mirëfilltë bashkëpunimi mbetet një ndër pengesat kryesore për shfrytëzimin maksimal të këtij potenciali.
Një ndër çështjet më të ndjeshme që u ngrit gjatë bashkëbisedimit ishte mungesa e meritokracisë. Të dy theksuan se në shumë raste, individët që japin kontribut real dhe të qëndrueshëm nuk marrin vlerësimin e merituar, ndërsa shpesh dominojnë ata që janë më të zëshëm në publik. Ky fenomen, sipas tyre, kërkon një reflektim të thellë institucional dhe shoqëror, në mënyrë që të krijohet një klimë ku puna dhe përkushtimi të jenë kriteret kryesore të vlerësimit.
Takime të tilla, siç u vlerësua edhe nga pjesëmarrësit, kanë një rëndësi të veçantë jo vetëm për shkëmbimin e ideve, por edhe për krijimin e urave të bashkëpunimit ndërmjet shqiptarëve në vende të ndryshme. Ato shërbejnë si një kujtesë se diaspora shqiptare përbëhet nga individë të jashtëzakonshëm, të cilët çdo ditë kontribuojnë në mënyrë të heshtur, por të fuqishme, për të mirën e përbashkët.
Në këtë kuptim, figura si Adem Osmani përfaqësojnë një model frymëzues për brezat e rinj dhe një bazë të fortë mbi të cilën mund të ndërtohet e ardhmja e diasporës shqiptare. Përmes përkushtimit, integritetit dhe punës së palodhur, ai dhe shumë të tjerë si ai dëshmojnë se vlerat e vërteta nuk kanë nevojë për zhurmë – ato flasin vetë përmes veprës, transmeton helveticALForum.ch
