Nga Dashnim HEBIBI
Ansambli “Trojet” nuk është vetëm një ansambël, por një familje e madhe shqiptare, ku krahas ruajtjes së këngës, valles dhe kulturës kombëtare, kultivohen miqësia, respekti, solidariteti dhe mikpritja tradicionale shqiptare. Një mbrëmje e veçantë në shtëpinë e Zeqë dhe Teuta Gashit në Winterthur të Zvicrës dëshmoi se traditat e bukura shqiptare vazhdojnë të jetojnë edhe larg atdheut, duke u përcjellë me dashuri nga një brez te tjetri.
Winterthur, 23 tetor 2026 – Zeqë Gashi është një emër i njohur jo vetëm në Zvicër, por edhe në mbarë diasporën shqiptare dhe në atdhe. Me prejardhje nga Mramori, që ndodhet rreth 15 kilometra larg Prishtinës, ai është ndër ata njerëz që, edhe pse jetojnë e veprojnë në një shtet mik si Zvicra, nuk i kanë lënë kurrë anash rrënjët, traditat dhe vlerat kombëtare. Ai është kryetar i Ansamblit “Trojet”, me qendër në Winterthur të Zvicrës, ku prej vitesh është i angazhuar me përkushtim në ruajtjen dhe kultivimin e kulturës shqiptare. Për Zeqë Gashin, ky angazhim nuk është vetëm një detyrë organizative, por një mision që lidhet ngushtë me dashurinë për atdheun, gjuhën shqipe, traditat dhe brezat e rinj. Krahas veprimtarisë së tij kulturore, Zeqë Gashi njihet edhe për shpirtin e tij bamirës, për karakterin familjar e atdhetar, për besën, fjalën e dhënë dhe miqësitë e shëndosha që ka ndërtuar ndër vite. Ai është njëri prej atyre njerëzve që dëshmojnë se atdhedashuria nuk shprehet vetëm me fjalë, por edhe me vepra, me përkushtim ndaj komunitetit dhe me ruajtjen e vlerave që na kanë shoqëruar ndër breza.
Ansambli “Trojet”, më shumë se një institucion kulturor
Ansambli “Trojet” në Winterthur të Zvicrës nuk është vetëm një vend ku fëmijët dhe të rinjtë mësojnë këngët e vallet shqiptare. Ai është shndërruar në një familje të madhe, ku pjesëtarët e saj i bashkojnë jo vetëm ushtrimet dhe aktivitetet kulturore, por edhe miqësia, respekti, solidariteti dhe dashuria për njëri-tjetrin. Një rol të rëndësishëm në këtë frymë familjare kanë edhe prindërit e fëmijëve që janë pjesë e ansamblit. Ata nuk takohen vetëm gjatë ushtrimeve apo paraqitjeve publike, por krijojnë edhe marrëdhënie të afërta shoqërore, duke i vizituar njëri-tjetrin dhe duke ndarë së bashku gëzimet e përditshme. Kjo frymë e afërsisë dhe e bashkimit është një vlerë e çmuar, sidomos në diasporë, ku ritmi i jetës, angazhimet profesionale dhe largësia nga vendlindja shpeshherë e bëjnë më të vështirë ruajtjen e lidhjeve tradicionale. Megjithatë, familja e madhe e “Trojeve” dëshmon se kur ekzistojnë vullneti, respekti dhe dashuria, traditat mund të ruhen dhe të përcillen me sukses edhe mijëra kilometra larg atdheut.
Një mbrëmje e veçantë në shtëpinë e Zeqë dhe Teuta Gashit
Një dëshmi e bukur e kësaj fryme familjare u përjetua edhe sonte, pas përfundimit të ushtrimeve të ansamblit. Disa nga prindërit e fëmijëve, në vend që të ndaheshin menjëherë për të vazhduar secili rrugën drejt shtëpisë së vet, vendosën të mblidheshin në shtëpinë e Zeqë Gashit dhe bashkëshortes së tij, Teutës. Aty, në një atmosferë të ngrohtë e miqësore, mysafirët u pritën me zemër të hapur, me kafe, çaj dhe atë mikpritje tradicionale shqiptare që nuk njeh kufij gjeografikë. Ishte një takim modest në dukje, por me një domethënie të veçantë njerëzore e kulturore. Një mbrëmje ku nuk kishte nevojë për organizime të mëdha, protokolle apo ceremoni, sepse gjithçka e bënte të veçantë afërsia mes njerëzve, respekti i ndërsjellë dhe kënaqësia për të kaluar kohë së bashku. Në këtë shtëpi u dëshmua edhe një herë se mikpritja shqiptare nuk është thjesht një zakon i së kaluarës, por një vlerë që mund të vazhdojë të jetojë në familjet tona, për sa kohë që ka njerëz që e kultivojnë me zemër. Zeqë dhe Teuta Gashi, duke i hapur dyert e shtëpisë së tyre për miqtë, dëshmuan se një filxhan kafeje apo një gotë çaj mund të bëhet simbol i miqësisë, i respektit dhe i lidhjeve të sinqerta njerëzore.
Një traditë e vjetër që na kujton fëmijërinë
Takime të tilla, edhe pse mund të duken të zakonshme për ata që i përjetojnë, bartin në vete një vlerë të madhe emocionale. Ato të kthejnë pas në kohë, në vitet kur dyert e shtëpive shqiptare ishin pothuajse gjithmonë të hapura për mysafirë. Mbrëmja në shtëpinë e familjes Gashi më kujtoi edhe mua kohën e fëmijërisë, kur në shtëpinë time, pothuajse çdo natë, kishim mysafirë. Ishte një traditë e bukur, kur njerëzit e vizitonin njëri-tjetrin pa shumë planifikime, pa formalitete dhe pa pasur nevojë për ndonjë arsye të veçantë. Mjaftonte dëshira për t’u parë, për të biseduar, për të pirë një kafe dhe për të ndarë së bashku gëzimet e shqetësimet e jetës. E kur ndodhte që një mbrëmje të mos kishim mysafirë në shtëpi, shpeshherë ishim ne ata që merrnim rrugën për të vizituar dikë tjetër. Kështu ndërtoheshin miqësitë, forcoheshin lidhjet familjare dhe krijoheshin kujtimet që mbeten të gjalla gjatë gjithë jetës. Sot, fatkeqësisht, këto takime po bëhen më të rralla. Jeta është bërë më e shpejtë, angazhimet janë shtuar dhe njerëzit, edhe kur jetojnë afër njëri-tjetrit, shpesh nuk gjejnë kohë për t’u ulur së bashku.
Prandaj, një mbrëmje si kjo në shtëpinë e Zeqë dhe Teuta Gashit nuk është vetëm një vizitë mes miqsh. Ajo është një rikthim te vlerat e dikurshme, te ngrohtësia e familjes shqiptare dhe te ajo mënyrë e të jetuarit ku njeriu ishte gjithmonë i mirëpritur në shtëpinë e tjetrit.
Në traditën tonë popullore, një shtëpi që ka mysafirë është shenjë e mirësisë, e bujarisë dhe e zemrës së hapur. Këto vlera nuk duhet t’i humbim, sepse janë pjesë e identitetit tonë dhe një pasuri që duhet t’ua përcjellim fëmijëve tanë.
Mikpritja shqiptare, trashëgimi që përcillet brez pas brezi
Rëndësia e këtij takimi qëndron edhe te mesazhi që u përcillet brezave të rinj. Fëmijët që janë pjesë e Ansamblit “Trojet” nuk mësojnë vetëm këngë, valle dhe elemente të folklorit shqiptar. Përmes shembullit të prindërve të tyre, ata mësojnë edhe si të respektojnë njëri-tjetrin, si të ndërtojnë miqësi të qëndrueshme dhe si ta ruajnë traditën e mikpritjes. Kështu, kultura shqiptare nuk mbetet vetëm në skenë, në veshjet tradicionale apo në tingujt e muzikës popullore. Ajo jeton edhe në familje, në bisedat mes miqsh, në vizitat e ndërsjella dhe në kujdesin që njerëzit tregojnë për njëri-tjetrin. Kjo është njëra nga mënyrat më të bukura për ta ruajtur identitetin kombëtar në diasporë: duke e jetuar atë çdo ditë, përmes sjelljeve, zakoneve dhe marrëdhënieve njerëzore. Në këtë drejtim, Zeqë dhe Teuta Gashi, së bashku me prindërit dhe anëtarët e tjerë të Ansamblit “Trojet”, po japin një shembull të mirë se si mund të ndërthuren integrimi në shoqërinë zvicerane dhe ruajtja e traditave shqiptare. Të jesh i integruar në vendin ku jeton nuk do të thotë të harrosh vendin prej nga vjen. Përkundrazi, njeriu mund të ndërtojë një jetë të suksesshme në shoqërinë ku jeton dhe, njëkohësisht, t’ua përcjellë fëmijëve gjuhën, kulturën, historinë dhe zakonet e të parëve.
Mesazhi i Zeqë dhe Teuta Gashit për miqtë
Pas kësaj mbrëmjeje të bukur, Zeqë Gashi ka ndarë me miqtë një mesazh falënderimi, duke shprehur mirënjohjen për vizitën, urimet dhe dashurinë që familja e tij mori nga mysafirët.
Mesazhi i tij, i cili pasqyron ndjenjën e afërsisë dhe frymën e familjes së madhe të “Trojeve”, është ky:
Të dashur miq, ju falënderojmë përzemërsisht për vizitën, urimet e ngrohta, respektin dhe dashurinë që na dhuruat. Prania juaj ishte një dhuratë e veçantë për familjen tonë dhe një dëshmi e bukur e respektit e dashurisë që na bashkon. TROJET nuk është vetëm një ansambël, por një familje e madhe, ku na bashkojnë misioni kultuturor, miqësia, respekti, solidariteti dhe dashuria për njëri tjetrin.
Urojmë që këto momente gëzimi t’i ndajmë së bashku edhe në familjet tuaja, duke ju vizituar e duke ju uruar me zemër për fejesat dhe gëzimet e fëmijëve tuaj.
Lutemi që Zoti t’ju ruajë juve dhe familjet tuaja, t’ju sjellë shëndet, gëzime e mbarësi dhe të na japë mundësinë që edhe ne t’jua kthejmë këtë dashuri e respekt në gëzimet e fëmijëve tuaj. Faleminderit që jemi së bashku në familjen e madhe Trojet që e kemi ndërtuar së bashku.
Me respekt, mirënjohje dhe përzemërsi,
Zeqë dhe Teuta
Një shtëpi e hapur, një zemër e madhe dhe një traditë që vazhdon
Mbrëmja në shtëpinë e familjes Gashi në Zvicër është një shembull se si vlerat tona mund të ruhen përmes veprimeve të vogla, por me domethënie të madhe. Nuk duhen gjithmonë festa të mëdha për të dëshmuar dashurinë për traditën. Ndonjëherë mjafton një vizitë pas ushtrimeve, një kafe, një çaj, një bisedë e sinqertë dhe një shtëpi ku miqtë priten me zemër. Zeqë Gashi, me angazhimin e tij në krye të Ansamblit “Trojet”, dhe bashkëshortja e tij, Teuta, me mikpritjen e treguar, na kujtojnë se familja, miqësia dhe respekti janë themele të rëndësishme të shoqërisë sonë. Në një kohë kur takimet tradicionale po rrallohen, shembuj të tillë na japin arsye të besojmë se zakonet e bukura shqiptare nuk janë zhdukur. Ato vazhdojnë të jetojnë në zemrat dhe shtëpitë e njerëzve që dinë t’i vlerësojnë. Sepse atdheu nuk është vetëm toka ku kemi lindur. Ai është edhe gjuha që flasim, tradita që ruajmë, miqtë që respektojmë dhe vlerat që ua lëmë trashëgim fëmijëve tanë. Dhe kur një shtëpi shqiptare në diasporë i hap dyert për miqtë, ajo bëhet një copëz e gjallë e atdheut, ku mikpritja, dashuria dhe tradita vazhdojnë të jetojnë larg vendlindjes.
