Nga Ragip RAMAJ, Gjermani
për çdo ditë
një bashkë resh kalon para dritares së diellit tim
as hënën nuk e lë natën të flejë në shtratin e thyer të dritës së saj
krejt terr
as nuk e di kur është ditë
as nuk e di kur është natë
për çdo ditë
era e thikave të ndryshkura fryen rrufeve të Veriut
i shpupurish flok’t e Lirisë
nën Plisin e Gjyshit
që për çdo 28 Nëntor
i krehte me krehrin e ëndrrës
të cilin ma pat lënë amanet kur vdiq në Luftën e Koleshinit
