Nga Zize Liza Pepshi, Zvicër
(Në përvjetorin e martesës)
Kërisi daullja edhe pushka
Seç u shkri bora në bjeshkë
Në Rrafsh ç’u trand fusha
Zjarri në pyll mori eshkë.
Dasmorët me armë në krah
Qëndrojnë gëzuar në kuaj shale
Zemra u këput, ç’bëri ah!
Rënkimë gjëmë ushtoi në male
Tepihë të kuq mbuluan kodrën
Plisa të bardhë dolën mbi re
Vëllai Sali këndonte për motrën
Për jetën aty deri dje
Kaq shumë krushq në këtë dasmë
Kaq shumë valle e kaq shumë këngë
Në qiellin sipër sikur basmë
Ç’u shfaq një shenjë, beng.
Shqiponja fluturoi në lartësi
Hije mbi tepihët në lëndinë
Logun e kaploi një qetësi
Nusja me dhëndrrin po vinë.
Vel’ i bardhë në Junik
Shami dasme der’n’ Koshare
Për Kosovën Republikë
Zbrazen pushkët si batare
Një lulëkuqe mbiu n’qilim
Nxori kokën si mbi det
U bashkofshi dhe n’amshim
Nuse Xixë dhëndër Met.
Shkuan vite, u bënë det
Zëri yt më thërret gjithnjë
Pse më ike Muhamet
E më le kështu të shkretë.
Jo jo jo janë bimët tua
Që më mbajnë mua në Jetë
Kreshnik e Kështjellë – mollë e ftua
Vazhdojmë shtigjet thik përpjetë
Dhe më fal për këto pika loti
Që m’ ranë në faqe e në mjekër
Pse s’u kthyeka kurrë më moti
Si dikur, sikur atëherë.
Rri pa brenga rri i qetë
Në këtë ditë e përvjetor
Je pranë nesh pusho i qetë
Jem’ si mali me dëborë.
