Nga Fitore HAKLAJ, Zvicër
Si hije e vjeshtës
Floku mbi syrin tënd
Era e lehtë e mbulon
Heshtjen në shpirtin tim
Afër buzëve të ndezura
Si zjarri në oxhakun e odës
Zjarri e mbuloj trupin
Në dimrin e acaruar
Emri im u shtri
Mbi trupin tënd të ngrohët
Si poeti kur e thuri vargun
Në faqen e fundit të librit
Erdhe në shpirtin tim
Si vargu i pa lexuar
Ëmbël u thure në mua
Duke mos më lëshuar
Eja edhe në ëndërr
Gjumin mos e prish të lutem
Vetëm aromën lëshoje
E udhëtimin mos e humb as sot
Eja.
( Foto ilustrim )
