Përgatiti Dashnim HEBIBI
Muhamed Bektashi, me origjinë nga Lugina e Preshevës, prej vitesh jeton dhe vepron në Belgjikë, ku ka dhënë një kontribut të vazhdueshëm në ruajtjen dhe përcjelljen e gjuhës shqipe dhe traditave kombëtare te brezat e rinj të mërgatës. Një postim i tij në rrjetet sociale, me pak fjalë por me shumë emocion, ka rikthyer në vëmendje misionin e mësuesve shqiptarë që punojnë për të mbajtur gjallë gjuhën dhe identitetin kombëtar larg atdheut.
Për shumë shqiptarë që jetojnë jashtë vendlindjes, ruajtja e gjuhës amtare është një nga sfidat më të rëndësishme të jetës në mërgim. Në këtë mision, një rol të veçantë kanë mësuesit e shkollave plotësuese shqipe, të cilët me përkushtim dhe sakrificë përpiqen që fëmijët shqiptarë të mos humbasin lidhjen me gjuhën, kulturën dhe rrënjët e tyre. Një prej tyre është edhe Muhamed Bektashi nga Lugina e Preshevës, i cili jeton dhe vepron në Belgjikë. Përmes punës së tij ndër vite, ai ka kontribuar në edukimin e brezave të rinj me gjuhën shqipe, duke e parë mësimdhënien jo vetëm si profesion, por edhe si mision kombëtar.
Një jetë në shërbim të gjuhës shqipe
Përkushtimi i Muhamed Bektashit ndaj gjuhës shqipe është një shembull i punës që shumë mësues shqiptarë bëjnë çdo ditë në diasporë, shpesh larg vëmendjes publike. Në klasat ku mësohet shqipja, fëmijët nuk mësojnë vetëm të lexojnë dhe të shkruajnë në gjuhën e prindërve të tyre. Ata njihen edhe me historinë, traditat, kulturën dhe vlerat që i lidhin me kombin shqiptar. Në këtë mënyrë, mësuesit e diasporës bëhen një urë lidhëse mes brezave, duke ndihmuar që gjuha amtare të mbetet pjesë e jetës së fëmijëve edhe kur ata rriten në një mjedis tjetër gjuhësor e kulturor.
“Për këta fëmijë të Kombit tim që po rriten në mërgim”
Vëmendje dhe emocion ka ngjallur edhe një postim i Bektashit në rrjetet sociale, përmes të cilit ai shpreh ndjenjat dhe përkushtimin e tij ndaj fëmijëve shqiptarë që po rriten larg atdheut.
“Për këta fëmijë të Kombit tim që po rriten në mërgim. Qysh nuk dita kurrë, u lodha me thanë”, shkruan ai.
Fjalët e tij, modeste por domethënëse, përcjellin emocionin dhe përgjegjësinë që mbart misioni i ruajtjes së gjuhës shqipe te brezat e rinj. Ato sjellin në vëmendje edhe përpjekjet e vazhdueshme të mësuesve për t’ua bërë fëmijëve të diasporës gjuhën amtare pjesë të identitetit dhe të përditshmërisë së tyre.
Mësuesit e diasporës, gardianë të identitetit kombëtar
Kontributi i Muhamed Bektashit është pjesë e një angazhimi më të gjerë të mësuesve shqiptarë në Belgjikë dhe në vende të tjera të botës, të cilët punojnë për ruajtjen e gjuhës dhe traditave shqiptare. Për këtë arsye, puna e tyre meriton më shumë vëmendje, vlerësim dhe mbështetje institucionale e shoqërore. Ruajtja e gjuhës amtare në diasporë kërkon jo vetëm përkushtimin e mësuesve dhe prindërve, por edhe krijimin e kushteve që fëmijët të kenë mundësi ta mësojnë dhe ta përdorin shqipen. Muhamed Bektashi dhe mësuesit e tjerë të shkollave plotësuese shqipe dëshmojnë se lidhja me atdheun mund të ruhet edhe larg tij, përmes gjuhës, kulturës dhe edukimit të brezave të rinj. Përkushtimi i tij mbetet një mesazh i qartë për rëndësinë e ruajtjes së gjuhës shqipe në mërgatë. Muhamed Bektashi, një emër që meriton respekt për punën dhe angazhimin e tij në shërbim të fëmijëve shqiptarë, të gjuhës dhe të identitetit kombëtar.
