Nga Arsim Mulliqaj, Milano
Nga bregdeti i Ligurisë te miqësitë që mbeten në kujtesë
Pushimet verore në bregdetin e bukur të Ligurisë nuk ishin vetëm ditë të kaluara pranë detit, nën rrezet e forta të diellit. Ato u shndërruan në një përvojë të veçantë njerëzore, të mbushur me takime, biseda miqësore, kulturë dhe momente që ia vlen të ruhen në kujtesë.
Vapa e madhe që mbizotëroi gjatë këtyre ditëve e bënte ujin e detit pothuajse të vetmen mundësi për freskim dhe çlodhje. Por, përtej detit dhe diellit, ishin njerëzit ata që i dhanë kuptim të veçantë kësaj vere.
Në Liguri pata kënaqësinë të krijoja miqësi me njerëz të mirë dhe interesantë. Një prej tyre ishte zonja Daniela, financiere në Gjermani, me të cilën pata biseda të këndshme dhe me përmbajtje. Po ashtu, pata mundësinë të njihja Natalia, Elizabetën dhe Zlatkën, tri artiste që kishin ardhur nga Çekia. Takimet me to u shndërruan në një shkëmbim të bukur mendimesh mbi artin, jetën dhe vlerat që i bashkojnë njerëzit, pavarësisht prejardhjes së tyre.
Arti dhe kultura dëshmuan edhe një herë se janë gjuhë universale të miqësisë.
Një moment veçanërisht i rëndësishëm gjatë qëndrimit tim në Liguri ishte vizita në Gjenovë, ku më 30 korrik pata dëshirë t’ia dhuroja bibliotekës komunale “La Berio” librin tim, “La mia eco per la libertà del Kosovo”. Me kënaqësi, libri u pranua nga biblioteka, ndërsa falënderimi i tyre ishte një vlerësim i rëndësishëm për mua.
Ky dhurim ka një domethënie të veçantë, sepse libri tashmë mund të jetë pjesë e një hapësire kulturore ku lexuesit italianë të Ligurisë mund të njihen me përmbajtjen dhe mesazhin e tij.
Por vizita ime në Liguri nuk do të ishte e plotë pa një takim me bashkatdhetarin tim, zotëriun Ekrem Emini, nga Tetova, pronar i “New Gate’s House Restaurant” në Rapallo, pranë bregdetit.
Në Rapallo gjeta një tjetër shembull të bukur të mikpritjes shqiptare. Ekrem Emini dhe familja e tij më pritën me ngrohtësi, respekt dhe bujari, duke më ofruar një darkë të paharrueshme në ambientet e tyre. Ishte një mbrëmje ku mikpritja familjare u shndërrua në një miqësi të re dhe të sinqertë. Gjatë këtij takimi pata edhe një moment shumë të veçantë: ua dhurova librin tim “La mia eco per la libertà del Kosovo”. Vajzat e zotëriut Emini zhvilluan me mua edhe një intervistë për kanalin e tyre, një qasje që më gëzoi dhe më bëri të ndihem edhe më afër kësaj familjeje të mrekullueshme.
Këto ditë në Liguri më kujtuan se pushimet nuk maten vetëm me vendet që vizitojmë apo me bukurinë e detit. Ato maten edhe me njerëzit që takojmë, me bisedat që zhvillojmë dhe me miqësitë që lindin natyrshëm.
Deti më dha freskinë, dielli më dha energjinë, ndërsa miqësitë më dhanë kujtime.
U largova nga Liguria me kënaqësinë e një vere të bukur dhe me bindjen se takimet njerëzore, kultura, arti dhe libri janë ura që i afrojnë njerëzit dhe i bëjnë kujtimet më të qëndrueshme.
Prandaj, këto ditë të korrikut 2026 desha t’i shkruaj për kujtesë: si një dëshmi e një vere të kaluar mes detit, diellit, artit, librit dhe mbi të gjitha miqësisë njerëzore.
