Sot shënohet 27-vjetori i fillimit të sulmeve ajrore të NATO ndaj caqeve ushtarake dhe policore serbe, një moment historik që ndryshoi rrjedhën e fatit të Kosovës dhe popullit të saj. Më 24 mars 1999, bota u përball me një realitet të hidhur: një krizë humanitare që kërkonte veprim të menjëhershëm. Më 24 mars 1999, bota u përball me një realitet të hidhur: një krizë humanitare që kërkonte veprim të menjëhershëm. Ndërhyrja e NATO-s erdhi si përgjigje ndaj dhunës sistematike dhe spastrimit etnik që po zhvillohej gjatë Lufta e Kosovës. Përmes një fushate ajrore që zgjati 78 ditë, aleanca arriti të ndalë makinerinë shtetërore të represionit dhe të krijojë kushtet për kthimin e mbi 800 mijë refugjatëve në shtëpitë e tyre.
Ky operacion nuk ishte vetëm një ndërhyrje ushtarake, por një akt me dimension të thellë humanitar. Ai shënoi një precedent në politikën ndërkombëtare, duke dëshmuar se bashkësia ndërkombëtare mund dhe duhet të veprojë kur të drejtat themelore të njeriut shkelen në mënyrë flagrante.
Pas përfundimit të bombardimeve, më 12 qershor 1999 filloi vendosja e trupave paqeruajtëse të KFOR, me rreth 50 mijë ushtarë nga 36 vende të botës. Prania e tyre kontribuoi në stabilizimin e situatës dhe në ndërtimin e një mjedisi të sigurt për qytetarët e Kosovës.
Sot, 27 vjet më pas, misioni i KFOR-it vazhdon, ndonëse me një prani më të reduktuar, duke reflektuar përmirësimin e situatës së sigurisë. Në të njëjtën kohë, NATO është transformuar për t’u përballur me sfida të reja globale, nga kërcënimet kibernetike deri te konfliktet moderne si Lufta në Ukrainë.
Megjithatë, pavarësisht ndryshimeve në skenën ndërkombëtare, një fakt mbetet i pandryshueshëm: ndërhyrja e NATO-s në Kosovë ishte e drejtë dhe e domosdoshme. Ajo shpëtoi jetë, ndali një tragjedi humanitare dhe hapi rrugën drejt paqes dhe stabilitetit në rajon.
Ky përvjetor nuk është vetëm një kujtesë historike, por edhe një thirrje për të mos harruar se drejtësia dhe ndërhyrja në mbrojtje të jetës njerëzore janë vlera që duhet të mbrohen gjithmonë, transmeton rtk.
