Nga Beqir SINA, SHBA
Para Misionit të Përhershëm të Shqipërisë pranë OKB-së diaspora dërgonë mesazh të fortë solidariteti me rininë e Tiranës. NEW YORK – Dje, para Misionit të Përhershëm të Shqipërisë pranë Organizatës së Kombeve të Bashkuara, diaspora shqiptare e New York-ut dhe zonave përreth u mblodh në një tubim të vendosur solidariteti me studentët dhe qytetarët që prej ditësh protestojnë në Tiranë.
Atmosfera ishte e ngarkuar, flamujt kuqezi valëviteshin dhe zërat e pjesëmarrësve kërkonin qartë ndryshim dhe fund të dhunës policore ndaj rinisë.
Protesta u zhvillua në mënyrë të organizuar dhe paqësore, por me një mesazh të fortë. Motoja që dominonte ishte e njëjtë me ditët e mëparshme: “NY Diaspora me studentët”. Pjesëmarrësit theksuan se kërkesat e studentëve për dinjitet, arsim më të mirë dhe dorëheqjen e kryeministrit Edi Rama nuk janë më çështje e brendshme, por kauzë e gjithë komunitetit shqiptar.
Ndër folësit dhe ishte dhe Mark Gjonaj, ish-këshilltar në Bashkinë e New York-ut.
Ai u drejtua turmës me fjalë të qarta dhe të matura, por të forta:
“Studentët tanë në Tiranë po kërkojnë të ardhmen që u takon. Ata nuk janë vetëm. Diaspora e New York-ut qëndron pranë tyre. Nuk pranojmë dhunën ndaj rinisë dhe nuk pranojmë heshtjen. Zëri i tyre duhet dëgjuar dhe kërkesat e tyre duhet të trajtohen me seriozitet.”
Gjonaj theksoi se shqiptarët e Amerikës kanë detyrim moral të ngrenë zërin sa herë që rinia në atdhe përballet me represion. Ai bëri thirrje për unitet dhe për respekt ndaj të drejtës së protestës paqësore.
Në tubim foli edhe Esad Gjonbalaj, i cili theksoi me vendosmëri:
Studentët në Tiranë po luftojnë për dinjitetin e gjithë kombit. Diaspora duhet të jetë zëri i tyre i fortë. Nuk do të lejojmë që dhuna dhe heshtja të mbytin shpresën e rinisë. Ne këtu në New York kemi detyrimin të ngrisim zërin dhe të tregojmë se shqiptarët kudo që ndodhen janë të bashkuar për të ardhmen e vendit.”
Një tjetër folës, i cili u duartrokit fort nga të pranishmit, tha:
“Sa herë që policia hedh gaz dhe godet studentët, ne këtu në Amerikë ndihemi të goditur. Shqipëria nuk është pronë e askujt. Ajo është e rinisë dhe e atyre që duan ta shohin të lirë dhe të dinjitetshme.”
“Kërkesa jonë është e qartë: dorëheqja e kryeministrit Rama nuk është më vetëm kërkesë e studentëve. Është kërkesë e një gjenerate që nuk pranon më të heshtë. Ne do të vazhdojmë të ngrisim zërin derisa zëri i tyre të dëgjohet.”
Në shesh, pas fjalimeve, intervistat me disa protestues që kishin ardhur me familjet e tyre.
Një i ri 24-vjeçar, i cili jetonte prej vitesh në Bronx, tha:
“Unë erdha sepse shoh çdo ditë pamjet nga Tirana. Studentët po rrahin për ne të gjithë. Nëse ata heshtin, heshtim të gjithë. Këtu në Amerikë kemi liri të flasim dhe duhet ta përdorim këtë liri për ata që atje po goditen me gaz dhe me dhunë.”
Një grua e moshës së mesme, e cila mbante në dorë një pankartë me shkrimin “Rinia nuk dorëzohet”, shtoi:
Një përfaqësues i organizatorëve shtoi:
“Kam dy fëmijë që studiojnë në Tiranë. Çdo natë flas me ta dhe dëgjoj frikën e tyre. Sot erdha këtu që të dëgjohet zëri i tyre edhe në New York. Nuk është vetëm protestë e tyre. Është protestë e të gjithë shqiptarëve që duan një vend të pastër dhe të drejtë.”
Një tjetër protestues, ish-student që tani punon në New Jersey, tha me zë të qetë, por të vendosur:
“Ne këtu kemi jetë më të mirë, por zemra na mbetet në Shqipëri. Kur shohim studentët e rinj të goditur, nuk mund të rrimë duarkryq. Kërkesa e tyre për dorëheqjen e Ramës është e drejtë. Nuk ka më kohë për fjalë boshe. Duhet ndryshim real.”
Një burrë rreth të dyzetave, i cili tha se jeton prej kohësh në Staten Island, u shpreh:
“Unë kam larguar familjen time nga Shqipëria sepse nuk shihja të ardhme. Sot shoh të rinjtë e Tiranës që po luftojnë për atë që ne nuk arritëm. Nëse ata fitojnë, fitojmë të gjithë. Nëse dështojnë, humbasim edhe ne këtu. Prandaj jam këtu sot.”
Një vajzë e re, studente e universitetit në New York, e cila erdhi së bashku me disa shokë, u shpreh:
“Ne këtu studionim në liri, ndërsa bashkëmoshatarët tanë në Tiranë po përballen me dhunë. Kjo nuk është e drejtë. Diaspora duhet të jetë zëri i tyre. Nuk mund të heshtim kur shohim se si trajtohen studentët që kërkojnë vetëm një të ardhme më të mirë.”
Një tjetër pjesëmarrës, i cili mbante një flamur të madh kombëtar, tha me emocion:
“Unë kam qenë në disa protesta të diasporës, por kjo është ndryshe. Këtu ndihet zemërimi dhe shpresa bashkë. Studentët në Tiranë na kanë zgjuar. Ata na kanë bërë të kuptojmë se heshtja është tradhti. Sot jemi këtu që të dëgjohet zëri ynë deri në Tiranë.”
Tubimi, i cili zgjati dy orë, nuk ishte thjesht një demonstratë simbolike, por një shprehje e thellë e lidhjes emocionale dhe politike midis diasporës dhe rinisë në atdhe.
Shumë prej të pranishmëve theksuan se i kishin ndjekur me shqetësim zhvillimet e ditëve të fundit dhe se ndiheshin të detyruar të dilnin në shesh për të shprehur solidaritetin me studentët që po protestojnë në Tiranë.
Tubimi para Misionit të Përhershëm të Shqipërisë pranë OKB-së u mbajt në një moment kur protestat në Tiranë kanë marrë vëmendje ndërkombëtare. Mediat e huaja, përfshirë The New York Times, kanë raportuar për përshkallëzimin e tensioneve dhe kërkesat e rinisë.
Në këtë kontekst, prania e diasporës në zemër të New York-ut, pranë institucioneve ndërkombëtare, i jep kauzës një dimension të ri.
Pjesëmarrësit theksuan se mbështetja e tyre nuk është vetëm simbolike. Ajo synon të forcojë zërin e studentëve, të kërkojë ndalimin e dhunës dhe të tregojë se shqiptarët jashtë vendit i ndjekin me vëmendje zhvillimet në atdhe dhe janë të gatshëm të reagojnë.
Protesta e sotme dëshmoi edhe një herë se lidhja midis diasporës shqiptare në New York dhe rinisë së Tiranës mbetet e fortë.
Mesazhi i përcjellë nga protesta para Misionit të Përhershëm të Shqipërisë pranë OKB-së ishte i qartë: studentët nuk janë vetëm dhe diaspora do të vazhdojë të qëndrojë pranë tyre derisa kërkesat e tyre të dëgjohen./BS
