Nga Dashnim HEBIBI
Cyrih, 03 janar 2026 – Është një e vërtetë e njohur se shqiptarët, kudo që jetojnë në botë, kanë një lidhje të veçantë shpirtërore me Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Kjo lidhje nuk buron vetëm nga admirimi, por nga një histori konkrete mbështetjeje të SHBA-së për kombin shqiptar, për lirinë, demokracinë dhe të drejtën për vetëvendosje. Për këtë miqësi strategjike dhe historike mund të shkruhen faqe të tëra, por herë pas here dalin dëshmi njerëzore që e bëjnë këtë lidhje edhe më të prekshme.
Një dëshmi e tillë vjen nga filantropi Sahit Muja, me origjinë nga Tropoja e Shqipërisë, i cili jeton dhe vepron në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Ai ka ndarë publikisht krenarinë e tij si prind dhe si qytetar, duke bërë të ditur se djali i tij shërben në uniformën e Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Fjala e tij është jo vetëm emocionale, por edhe politike në kuptimin më fisnik të saj – mbrojtje e vlerave universale të lirisë dhe demokracisë.
Z. Muja e shpreh këtë krenari me këto fjalë, të cilat po i sjellim të plota:
“Jam jashtëzakonisht krenar që djali im shërben në ushtrinë e Shteteve të Bashkuara, duke qëndruar me guxim, disiplinë dhe përkushtim të palëkundur në mbrojtjen e lirisë. Shërbimi i tij është një fener shprese, një kujtesë se individët e zakonshëm mund të bëjnë sakrifica të jashtëzakonshme për sigurinë dhe sigurinë e kombit tonë dhe botës. Falënderoj ushtrinë amerikane për mbrojtjen e Amerikës, mbajtjen e drejtësisë dhe qëndrimin si mburojë për lirinë anembanë globit.
Sot, Shtetet e Bashkuara janë më të sigurta, dhe bota i afrohet drejtësisë dhe stabilitetit. Në të gjithë kombet, njerëzit vazhdojnë të luftojnë nën regjime të korruptuara, shtypëse, përfshirë sundimin narko-autoritar të Nicolás Maduro në Venezuelë. Megjithatë shtypja nuk mund ta shuajë kurrë shpirtin njerëzor. Ata mund të tentojnë të heshtin zërat dhe të shtypin shpresën, por historia dëshmon se guximi, e vërteta dhe dëshira për liri janë më të forta se çdo diktaturë.
Populli i Venezuelës, dhe të gjithë ata që jetojnë nën padrejtësi, meritojnë dinjitet, liri dhe të drejtën për të përcaktuar vetë të ardhmen e tyre. Lufta për demokraci nuk është vetëm një kauzë rajonale; është një qëndrim global për të drejtat e njeriut, llogaridhënien dhe vlerat e qëndrueshme që bashkojnë shoqëritë e lira. Mosha e frikës po mbaron. Mosha e drejtësisë, shpresës dhe lirisë po rritet. Pushteti i fituar përmes shtypjes është i përkohshëm, por fuqia e ndërtuar mbi guximin, nderin dhe e vërteta vazhdon.
Jam krenar jo vetëm si prind, por si qytetar që besoj në vlerat e qëndrueshme të demokracisë. Nëpërmjet sakrificave të burrave dhe grave të guximshme si djali im, drita e lirisë vazhdon të shkëlqejë, shpresa rritet më e fortë dhe premtimi për një botë më të lirë, më të sigurt bëhet realitet.”
Ky mesazh përçon një ide të fuqishme: se shërbimi ushtarak nuk është thjesht detyrë kombëtare, por akt moral në mbrojtje të njerëzimit. Ai reflekton edhe rolin e Ushtrisë Amerikane si faktor stabiliteti global dhe mburojë e lirisë për popujt që ende jetojnë nën regjime shtypëse. Për shqiptarët, ky është edhe një moment krenarie kolektive – një tjetër dëshmi se diaspora shqiptare jo vetëm është integruar me dinjitet në shoqërinë amerikane, por po kontribuon drejtpërdrejt në mbrojtjen e vlerave që e bëjnë botën më të sigurt dhe më të drejtë.
Ky shkrim nuk është thjesht për një baba dhe djalin e tij. Është për besimin se liria ka çmim, se demokracia kërkon sakrificë dhe se mirënjohja ndaj Amerikës, për shqiptarët, nuk është fjalë – por qëndrim, transmeton helveticALforum.ch
