Përgatiti Dashnim HEBIBI
Një jetë në mërgim, një prehje e përjetshme në tokën e Dardanisë
Me dhimbje të thellë, por edhe me krenarinë që lë pas një jetë të jetuar me dinjitet, familja, miqtë, bashkëveprimtarët dhe mijëra qytetarë i dhanë sot lamtumirën e fundit Ragip Osman Avdylit, mërgimtarit, veprimtarit dhe atdhetarit që për shumë vite jetoi e veproi në Kreuzlingen të Zvicrës. Për ata që e njohën, Ragip Avdyli nuk ishte vetëm një bashkatdhetar në mërgim. Ishte një njeri i urtë, i qetë, modest e gjithmonë i buzëqeshur, një burrë që me fjalën e matur, sjelljen njerëzore dhe përkushtimin ndaj komunitetit fitoi respektin dhe dashurinë e shumë njerëzve. Në Zvicër, larg vendlindjes, ai e mbajti gjallë lidhjen me rrënjët. U angazhua për kulturën shqiptare, për komunitetin, për ruajtjen e identitetit kombëtar dhe për vlerat që shqiptarët i bartën me vete në mërgim. Për të, largësia gjeografike nuk nënkuptonte kurrë largim nga atdheu. Dhe dëshira e tij e fundit ishte po aq domethënëse sa edhe jeta që kishte bërë: eshtrat e tij të pushojnë përgjithmonë në tokën e Dardanisë.
Pas shumë vitesh të jetuara në mërgim, ai u kthye për të pushuar përgjithmonë në vendin që e deshi gjatë gjithë jetës. Sot, toka e Dardanisë e pranoi në gjirin e saj një bir që, edhe pse jetoi larg, zemrën nuk e ndau kurrë prej saj. Në mesin e njerëzve që sot u përkulën me dhimbje para varrit të tij ishte edhe Zeqë Gashi, atdhetari dhe veprimtari i njohur, jo vetëm në Zvicër, por edhe më gjerë në hapësirat shqiptare e njëherit presidenti i Ansamblit “TROJET”. Edhe pse ndodhet në Kosovë për pushime, sot ai u bë pjesë e kësaj ceremonie të dhimbshme dhe me shumë mall e respekt e përshkroi figurën e dajës së tij, Ragip Avdyli. Fjalët e tij nuk ishin thjesht një përshkrim për një të ndarë nga jeta. Ishin dëshmi e lidhjes së thellë familjare, njerëzore dhe atdhetare me një njeri që la gjurmë në jetën e shumë bashkatdhetarëve. Prania e mijëra qytetarëve, familjarëve, miqve dhe bashkëveprimtarëve në ceremoninë mortore ishte dëshmia më e fuqishme se respekti për një njeri nuk matet me pasurinë apo famën, por me gjurmët që lë në zemrat e njerëzve. Dhe Ragip Avdyli la pas pikërisht këto gjurmë: kujtime të mira, respekt, miqësi, vepra dhe një emër që do të kujtohet me nder.
Ai iku nga kjo botë, por nuk iku nga kujtesa e atyre që e deshën dhe e njohën.
Mërgata shqiptare humbi një veprimtar të çmuar. Familja Avdyli humbi njeriun e dashur. Miqtë humbën një mik të mirë. Bashkëveprimtarët humbën një bashkëudhëtar të urtë e të përkushtuar. Por të gjithë fituan një kujtim që do të mbetet gjatë.
Të qoftë i lehtë dheu i tokës dardane, o daja Ragip.
U prehsh në paqe!
Emri, veprat, buzëqeshja dhe dashuria jote për njerëzit e për atdheun qofshin të përjetshme në kujtesën tonë, shkruan Zeqë Gashi.
Si redaksi, u shprehim ngushëllimet më të sinqerta familjes Avdyli, z. Zeqë Gashi, të afërmve, miqve, bashkëveprimtarëve dhe të gjithë atyre që patën fatin ta njohin, ta çmojnë dhe ta respektojnë Ragip Osman Avdylin.
Kujtimi i tij qoftë i përjetshëm!
