Nga Xhavit Sadrijaj
Në fshatin Fierishtë të Strugë, u shënua një ngjarje me peshë të veçantë historike: vendosja e pllakës evokuese në shtëpinë e veprimtarit Murat Lumani. Ky akt përkujtimor përbën jo vetëm një nderim për një familje të përkushtuar ndaj çështjes kombëtare, por edhe një rikthim të vëmendjes te roli i heshtur, por vendimtar, që individë dhe familje të tëra kanë luajtur në periudhat më të vështira të historisë sonë.
Shtëpia e Murat Lumanit nuk ishte thjesht një banesë familjare. Që nga viti 1991, ajo u shndërrua në një vatër të organizimit të rezistencës shqiptare dhe në një bazë të rëndësishme të veprimtarisë ilegale. Nga viti 1993 deri në vitin 1999, kjo shtëpi shërbeu drejtpërdrejt si një nga bazat mbështetëse të Ushtria Çlirimtare e Kosovës, duke ofruar strehim të sigurt për strukturat udhëheqëse dhe pjesëtarët e saj në ditët më të vështira të luftës.
Vendosja e pllakës evokuese nga komandanti i Shtabit të Përgjithshëm të UÇK-së, Azem Syla, e ngriti këtë kontribut në nivelin e nderimit institucional. Ceremonia përkujtoi një kapitull të rëndësishëm të historisë sonë të re, duke përjetësuar sakrificën dhe guximin e një familjeje që vuri gjithçka në shërbim të lirisë.
Një moment i veçantë historik lidhet me marsin e vitit 1999, pas përfundimit të Konferenca e Rambujesë. Në këtë shtëpi qëndruan përfaqësues të delegacionit shqiptar, ndër ta Hashim Thaçi dhe Kadri Veseli, së bashku me bashkëluftëtarë e komandantë të tjerë të UÇK-së. Nga kjo vatër besimi dhe organizimi, ata vijuan drejt frontit të lirisë, në një nga periudhat më vendimtare të luftës.
Për ata që e përjetuan nga afër, ajo shtëpi ishte më shumë se një strehë e sigurt: ishte një simbol i besimit, guximit dhe përkushtimit të palëkundur ndaj atdheut. Mikpritja dhe bujaria e familjes Lumani mbeten dëshmi e karakterit të lartë kombëtar dhe e gatishmërisë për të sakrifikuar në emër të idealit të lirisë.
Murat Lumani, si ish-i burgosur politik dhe veprimtar i palodhur, mishëron figurën e atdhetarit që nuk kurseu asgjë për çështjen kombëtare. Të hapësh derën e shtëpisë në kohë rreziku do të thotë të hapësh zemrën për kombin – një akt që historia e ruan me respekt të veçantë.
Vendosja e kësaj pllake evokuese nuk është vetëm një akt simbolik. Ajo është një kujtesë për brezat e rinj se liria ka pasur dhe ka çmim, se ajo është ndërtuar mbi sakrifica konkrete dhe mbi guximin e njerëzve të zakonshëm që në momente vendimtare u bënë pjesë e historisë.
Shtëpia e Murat Lumanit në Fierishtë tashmë mban një shenjë të përhershme kujtese, duke dëshmuar se kontributet e tilla nuk harrohen. Ato jetojnë në ndërgjegjen kombëtare si frymëzim dhe si thirrje për përgjegjësi ndaj atdheut dhe historisë sonë.
HelveticALforum.ch
