Nga Dashnim HEBIBI
Nata e Kadrit – Drita që shëron shpirtin
Në hapësirën e muajit të shenjtë të Ramazanit, besimtarët myslimanë përjetojnë një nga momentet më të thella shpirtërore të besimit islam – Natën e Kadrit. Kjo natë e bekuar, e cila në traditën islame konsiderohet më e vlefshme se një mijë muaj, është një kohë kur zemrat hapen më shumë ndaj mëshirës hyjnore dhe kur lutjet drejtohen me përulësi dhe shpresë drejt Krijuesit. E sonte parashihet se është pikërisht Nata e Kadrit – një natë e madhe e besimit, e dritës dhe e mëshirës. Me këtë rast, urime të përzemërta për të gjithë besimtarët kudo që janë ata. Qoftë kjo natë e mbushur me paqe, lutje të pranuara dhe mirësi për çdo familje. Nata e Kadrit nuk është vetëm një moment rituali fetar; ajo është një hapësirë reflektimi të thellë për njeriun. Është koha kur njeriu ndalet për një çast nga ritmi i vrullshëm i jetës dhe shikon brenda vetes. Në heshtjen e kësaj nate, shumë njerëz kërkojnë falje për gabimet, kërkojnë paqe për zemrat e tyre dhe forcojnë lidhjen shpirtërore me Zotin.
Tradita islame na mëson se në këtë natë engjëjt zbresin me mëshirën e Zotit dhe se çdo lutje e sinqertë merr një peshë të veçantë. Për këtë arsye, besimtarët kalojnë orë të gjata në lutje, në meditim dhe në përkushtim, duke kërkuar faljen dhe mëshirën e Krijuesit për veten dhe për të dashurit e tyre. Sa herë që vjen kjo natë e shenjtë, mendja dhe zemra ime shkojnë tek nëna ime e dashur, Xhevahire Abazi Hebibi, e cila ia dorëzoi shpirtin Zotit më 6 maj të vitit 2021. Ishte pikërisht Nata e Kadrit kur ajo ndërroi jetë në një spital në Shkup, vetëm pak kilometra larg Llojanit – vendit ku kishte lindur dhe që e kishte dashur me gjithë zemër. Ajo u largua nga kjo botë në një kohë të vështirë për mbarë njerëzimin – në periudhën e pandemisë së coronavirusit. Ndarja e saj ishte një dhimbje e madhe për mua dhe për gjithë familjen tonë. Por besimi na mëson se jeta nuk përfundon me ndarjen nga kjo botë. Besimi na mëson se shpirti vazhdon rrugëtimin e tij në përjetësi dhe se lutjet e të dashurve mbeten një lidhje e pashkëputur mes kësaj bote dhe botës tjetër. Nënë e dashur, Xhevahire, si besimtar që beson në jetën e përjetshme, lutem dhe do të lutem gjithmonë për ty. Besoj me gjithë zemër se shpirti yt është në paqe dhe se mëshira e Zotit të Madhërishëm e ka përfshirë shpirtin tënd me dritë dhe qetësi. Në këtë natë të bekuar lutjet e mia shkojnë edhe për të gjithë anëtarët e familjes sonë që kanë ndërruar jetë, duke i kujtuar me dashuri dhe me rrënjë shpirti.
Ramazani – ilaç për trupin dhe shpirtin
Muaji i Ramazanit është shumë më tepër sesa një periudhë agjërimi. Ai është një kohë pastrimi të brendshëm, reflektimi dhe forcimi të besimit. Gjatë këtij muaji, njeriu përmbahet jo vetëm nga ushqimi dhe pijet, por edhe nga fjalët e rënda, nga mendimet negative dhe nga veprimet që mund të dëmtojnë të tjerët. Në këtë mënyrë, agjërimi bëhet një ilaç i fuqishëm për trupin dhe për shpirtin. Për trupin, agjërimi përfaqëson një pushim dhe një pastrim natyror. Ai i jep organizmit mundësinë të rigjenerohet, të gjejë ekuilibrin e tij dhe të forcojë disiplinën fizike. Ndërsa për shpirtin, Ramazani është një dritë që ndriçon zemrën e njeriut. Është koha kur njerëzit afrohen më shumë me Zotin, me familjen dhe me njëri-tjetrin. Ky muaj i shenjtë na mëson durimin, mirënjohjen dhe solidaritetin. Ai na kujton se shumë njerëz në botë përballen çdo ditë me mungesa dhe vështirësi, dhe se ndihma ndaj të tjerëve është një nga vlerat më të mëdha njerëzore. Ramazani është, në një farë mënyre, një shkollë e madhe shpirtërore. Ai na mëson se forca e vërtetë e njeriut nuk qëndron vetëm në pasurinë apo fuqinë materiale, por në zemrën e pastër, në besimin e palëkundur dhe në gatishmërinë për të bërë mirë. Ai na kujton gjithashtu se paqja fillon nga brenda nesh. Një njeri që pastron zemrën e tij nga urrejtja, xhelozia dhe egoizmi, ndihmon që edhe bota përreth të bëhet më e mirë dhe më e drejtë.
Mesazhi i Natës së Kadrit
Në fund të këtij reflektimi, le të ndalemi te mesazhi i madh që sjell Nata e Kadrit. Kjo natë e shenjtë na mëson mirësinë, faljen, durimin dhe dashurinë për njëri-tjetrin. Në këtë natë të bekuar le të ngremë duart në lutje për familjet tona, për miqtë tanë dhe për të gjithë të dashurit tanë – edhe për ata që nuk i kemi më pranë, por që jetojnë përjetë në kujtimet dhe lutjet tona. Le të lutemi për kombin tonë dhe për të gjithë shqiptarët kudo që jetojnë. Le të kujtojmë me respekt dhe mirënjohje dëshmorët që në periudha të ndryshme të historisë kanë sakrifikuar për lirinë dhe për të mirën e tokave shqiptare. Dhe mbi të gjitha, le të lutemi për paqe – për paqe në familjet tona, në shoqëritë tona dhe në gjithë botën e trazuar. Qoftë kjo natë një natë drite, një natë lutjeje dhe shprese. Një natë që na kujton se mirësia, besimi dhe dashuria janë forcat më të mëdha që mund ta bëjnë botën më të drejtë, më humane dhe më paqësore.
